ความดีนี้เป็นเรื่องที่คนต้นเรื่องคือ คุณประเสริฐ ผู้มีอาชีพเป็น คนขับ Taxi ที่อยากให้ช่วยแบ่งปันกันต่อไปเยอะๆ บ้างค่ะ เพื่อแทนคำกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ่งแทนเจ้าของเรื่อง แม้ว่าคุณประเสริฐเอง จะมีอาชีพไม่หรูหรานัก แต่ความดีไม่เคยแพ้และคิดว่ามีมากกว่าใครหลายๆ คนที่่มีหน้าที่การงานมั่นคงกว่าเค้า

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อคืนก่อนน้องชายของคุณ Duang มีอาชีพทำงานเอเจนซี่โฆษณา ต้องกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ ก็ต้องใช้บริการแท๊กซี่เหมือนปกติทั่วไปสำหรับคนเมืองหลวง กลับบ้านตีหนึ่งกว่า ดันลืม MacBook เครื่องใหญ่โตไว้ในแท็กซี่ คันที่ใช้บริการดังกล่าว โดยลืมที่จะจำเลขทะเบียนรถ และชื่อคนขับเอาไว้ กว่าจะมีสติก็เข้าบ้านอาบน้ำเตรียมจะนอนเรียบร้อย พอนึกขึ้นได้ก็เริ่มโทรติดต่อหน่วยงานต่างๆ ที่คิดว่าน่าจะพอช่วยอะไรกันได้บ้าง แต่ผลตอบรับกลับไม่ได้อย่างที่คิด ทำให้หูมืดตาบอด วุ่นวายกับการตามหาของ

Taxi ไทย น้ำใจงาม

จนรุ่งเช้าจะออกไปทำงาน เห็นแท็กซี่จอดอยู่หน้าบ้าน ลองเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็คุ้นๆ ว่าน่าจะเป็นคันเดิมที่เคยใช้บริการเมื่อคืนจอดรออยู่หน้าบ้าน เลยเดินเข้าไปหาหมายจะถามก็ได้รับคำตอบว่า

คุณประเสริฐ รออยู่ก่อนแล้วเพื่อรอส่งคืน Macbook ที่เจ้าของลืมไว้ พี่คนขับรถคนนี้ชื่อ คุณประเสริฐ ขับรถ Toyota สีชมพู ทะเบียน ทม 2558 จอดรออยู่ตั้งแต่เมื่อคืน ไม่รู้อะไรดลจิตดลใจให้เจ้าของ Macbook ที่หายไม่ได้ยินเสียงกดกริ่งที่ประตู พี่ประเสริฐเค้าก็รออยู่ตั้งแต่ดึกนั่นจนรุ่งเช้า นี่คงจะไม่ได้ไปไหนแล้วก็ไม่ได้นอนกันเลยแน่ๆ เพื่อที่จะรอ ส่งของคืนให้เจ้าของ เจ้าของที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยว่า ในสังคมเมืองไทยยังมีคนดีๆ อย่างพี่ประเสริฐนี้อยู่

พ่อแม่พี่เค้าคงจะรู้ว่าลูกเค้าจะเป็นคนดีถึงได้ตั้งชื่อลูกว่าประเสริฐ แล้วพี่เค้าก็ประเสริฐสมชื่อจริงๆ เค้าจอดรถรอหน้าบ้านตั้งแต่เมื่อคืน โดยกดออดแล้วเจ้าของบ้านไม่ได้ยิน (คงเพราะมัววุ่นวายกับการโทรแจ้งขอความช่วยเหลือจากที่ต่างๆอยู่) ไม่รู้ว่าพี่เค้าจะได้รับรู้ถึงความซาบซึ้งใจนี้หรือเปล่า แต่ก็อยากจะเล่าเรื่องนี้ให้คนรอบตัวได้รับรู้ และถ้ามีใครสักคนที่ได้อ่านแล้วรู้จักกับพี่เค้า ช่วยขอบคุณพี่เค้าอีกครั้งที่การทำดีของพี่เค้าครั้งนี้ ไม่ได้แค่ทำให้น้องชายของเราไม่เดือดร้อน แต่ได้ทำให้เราเชื่อและศรัทธาและมีกำลังใจที่จะทำความดีต่อไป

ขอบคุณมากๆนะคะคุณประเสริฐและครอบครัว คุณพ่อคุณแม่ของคุณประเสริฐที่ได้มีผลผลิตดีๆแบบนี้มาอยู่ในสังคมของเรา

ขอบคุณเรื่องราวจากคุณ Duang Janthanalak / สมาคมคนรักครอบครัวแห่งประเทศไทย